Yargıtay'ın "Şeker Portakalı" Kararı Üstüne

Tercümelerin hukuki mülkiyetinde olan, telif hakkı kapsamında son derece önemli teşkil eden bir davadır. Zira bir çeviri, çoğu zaman tuz diller arası teknik bir piyasadan ibaret olmayıp, özellikle edebî eserler bakımından, çevirmenin hedef dilin kültürünü, anlatım olanaklarını ve kendi yorumunu eserini kullanarak yeniden inşa etmeyi desteklemek de içeren yoğun bir fikrî emeğin ürünüdür. Bu kapsamlı çeviri, bazılarının bir “yeniden yazım”la tamamlanmış dahi kazanabilmektedir. Nitekim 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 6. maddesinde tercümeler açıkça işlenme kopyaları örnek olarak sayılmıştır. Anılan maddeye göre, “diğer bir eserden istifade edilerek birleştirilip getirilip de bu esere nispetle müstakil olmayan fikir ve sanat mahsulleri” işlenme eser olarak kabul edilmektedir. Aynı hükümde, ancak kaynak eserinin sahiplerinin haklarına zarar verilmediği ve harcanmasının hususiyetini içeren işlenmelerin eser sayılacağı vurgulanmıştır. Bu birliktelikte, bir eserden yararlanılabilmesi için öncelikle kaynak eser sahibinden izin alınması gerekirken; Ortaya çıkan işlenmenin ayrıca eserin kazanılabilmesi için belirli bir yaratıcı çabanın ürünü olması aranmaktadır