Türk Şirketleri ile Yabancı Şirketler Arasında Yapılan Sözleşmelerde Sözleşme Dili

Türkiye’deki ticaret hayatında hala etkisi görülmekte olan en eski kanunlardan birisi 805 sayılı İktisadi Müesseselerde Mecburi Türkçe Kullanılması Hakkında Kanundur (“805 Sayılı Kanun”). 10 Nisan 1926 tarihinde kabul edilen 805 Sayılı Kanun, bazı değişikliklere uğramakla birlikte hala yürürlüktedir. 805 Sayılı Kanun, yabancı şirketler ile Türk şirketler arasında yapılacak sözleşmelerin Türkçe dilinde yapılması gerekip gerekmediği konusunda tartışmalara yol açmıştır. 805 Sayılı Kanun’un 1. maddesine göre, Türk şirket ve müesseseleri, Türkiye’deki her türlü muamele (işlem), mukavele (sözleşme), muhaberat (yazışma), hesap ve defterlerini Türkçe tutmak zorundadırlar. Buna göre, iki Türk şirketi arasında yapılan her tür işlem ve sözleşmenin Türkçe dilinde yapılması gerekmektedir. Bu yazının konusunu ise 805 Sayılı Kanun’un 1. maddesi değil, Türk şirketlerinin yabancı şirketler ile ilişkilerinde kullanılacak dili düzenleyen 2. maddesi oluşturmaktadır. Kanunun 2. maddesine göre, yabancı şirketlerin Türk şirketler ile yaptıkları muhaberat (yazışma), muamele (işlem) ve temaslarında ve Türkiye Devleti kurumlarına sundukları belgelerde Türkçe dili kullanılması zorunludur. 805 Sayılı Kanun’un 2. maddesinde, 1. maddeden farklı olarak, mukavele (sözleşme) kelimesine yer verilmemiştir. Bu maddede “sözleşme” kelimesine yer verilmemesinin bilinçli bir tercih olup olmadığı açık değildir. Bilinçli bir tercih olduğu kabul edilirse, 805 Sayılı Kanun’un Türk şirketleri ile yabancı şirketler arasında yapılacak sözleşmeleri kapsam dışında bıraktığı ve bu nedenle bu gibi sözleşmelerin Türkçe dışındaki dillerde yapılabileceği sonucuna varılacaktır. Aksinin kabulü halinde ise Türk şirketleri ile yabancı şirketler arasında yapılan sözleşmelerin Türkçe dilinde yapılması gerektiği sonucu ortaya çıkacaktır.